วิธีรับมือกับเทคโนโลยีที่เปลี่ยนไวแบบสายฟ้าแลบ
สำหรับบริษัทสายเอเจนซีเทคโนโลยี เรามักจะถูกคาดหวังให้ต้องมีความรู้ความเข้าใจในเฟรมเวิร์กหรือภาษาใหม่ๆ ที่เพิ่งออกมาเสมอ แต่ที่ Outsourcify เราเน้นการทดลองใช้เครื่องมือเหล่านั้นด้วยตัวเองจริงๆ มากกว่าที่จะหยิบเอาคำโฆษณาตามสื่อมาพูดต่อ ขั้นตอนของเรานั้นเรียบง่าย นั่นคือเริ่มจากการทดลองใช้เป็นการภายใน นำไปใช้กับโปรเจกต์ที่เหมาะสม และเก็บเข้าคลังความเชี่ยวชาญของทีมเมื่อมันพิสูจน์แล้วว่าสร้างประโยชน์ได้จริง
ในฐานะ Technical Director เบอนัวต์มีหน้าที่กำหนดทิศทางด้านเทคโนโลยีและเปิดพื้นที่ให้ทีมงานได้ทดลองเครื่องมือใหม่ๆ ที่พวกเขาสนใจ การลองทำ Prototype เล็กๆ ก่อน มีความเสี่ยงและต้นทุนน้อยกว่าการต้องมาค้นพบทีหลังระหว่างที่กำลังทำโปรเจกต์ลูกค้าว่า เทคโนโลยีตัวนั้นมันยังไม่พร้อมใช้งาน เอกสารอ้างอิงมีไม่พอ หรือแค่ไม่เข้ากับสไตล์การทำงานของทีม
จากยุค PHP สู่สถาปัตยกรรมซอฟต์แวร์แบบแยกส่วน
เราเริ่มสร้างชื่อเสียงบริษัทจาก PHP และ Symfony เมื่อ Symfony มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบ วิธีการสร้างแอปของเราก็ปรับตามไปด้วย จากเดิมที่เป็นระบบ Monolith (การรวมระบบทุกส่วนไว้ในก้อนเดียว) ที่ใช้เซิร์ฟเวอร์ในการเรนเดอร์หน้าเว็บ ไปสู่การสร้าง API เพื่อแยกส่วนการให้บริการสำหรับทั้งหน้าเว็บไซต์และแอปพลิเคชันมือถือ
แม้ว่า Symfony จะยังคงมีความสำคัญกับเรา แต่ก็ไม่ใช่คำตอบอัตโนมัติสำหรับทุกๆ โปรเจกต์ เราเริ่มนำ Node.js และ Python เข้ามาใช้เมื่อความต้องการของโปรเจกต์เหมาะสม และเรายังคงรักษาทักษะเหล่านั้นไว้เพราะพบว่ามันสามารถนำไปใช้กับโปรเจกต์อื่นๆ ต่อเนื่องได้
สำหรับฝั่ง Frontend เราเคยผ่านการทำงานมาทั้ง Angular, React และ Vue สุดท้าย Vue กลายเป็นตัวเลือกหลักที่เราใช้งานบ่อยที่สุด เพราะทีมงานทำได้อย่างคล่องแคล่วและสามารถนำไปผสานเข้ากับระบบ PHP เดิมได้แบบค่อยเป็นค่อยไป อย่างไรก็ตาม เราเลือกเทคโนโลยีให้สอดคล้องกับตัวผลิตภัณฑ์และระบบเดิมที่ลูกค้ามีอยู่ เราไม่ได้จับทุกโปรเจกต์มายัดใส่เครื่องมือตัวเดียวกันไปเสียหมด
การทดลองต้องต่อยอดสู่การใช้งานจริงได้
เราอัปเดตความรู้ด้านเทคโนโลยีผ่านการทำเวิร์กช็อปภายใน การมีพี่เลี้ยง (Mentoring) และการมอบหมายโปรเจกต์ที่สอดคล้องกับระดับประสบการณ์ของแต่ละคน การเริ่มจับ React Native ตั้งแต่ตอนที่มันยังเป็นแค่เวอร์ชัน Beta คือหนึ่งในตัวอย่างที่เห็นได้ชัด ส่วน Node.js และ Python ก็เริ่มต้นมาจากโจทย์ของโปรเจกต์ขนาดใหญ่ จนสุดท้ายมันกลายมาเป็นทักษะหลักที่เราใช้กันเป็นประจำ
แต่แน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกการทดลองจะได้ไปต่อ เครื่องมือบางตัวก็ถูกพับเก็บไปเมื่อเราพบว่ามันไม่เหมาะกับรูปแบบงาน หรือยากต่อการบำรุงรักษาระยะยาว เฉพาะสิ่งที่เราพิสูจน์แล้วว่ามีคุณค่าจริงๆ เท่านั้นถึงจะกลายมาเป็นส่วนหนึ่งในบริการของเอเจนซีเรา
AI เป็นแค่เครื่องมือ ไม่ใช่ตัวแทนมาตรฐานคุณภาพ
ปฏิเสธไม่ได้ว่าทุกวันนี้เครื่องมือ AI ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการทำงานด้านการพัฒนาซอฟต์แวร์แล้ว ทีมงานของเราใช้ AI เพื่อทำความเข้าใจโค้ด (Codebase) เก่าๆ ที่ไม่คุ้นเคย ใช้ร่างชุดคำสั่งทดสอบ (Test Scripts) เปรียบเทียบแนวทาง และช่วยลดภาระงานซ้ำซาก แต่ถึงอย่างนั้น ผลลัพธ์ที่ได้จาก AI ก็ยังคงต้องผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวดไม่ต่างจากโค้ดที่มนุษย์เขียนขึ้นมา บางครั้งก็อาจจะต้องตรวจละเอียดกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะคำตอบจาก AI ที่ดูเหมือนจะมั่นใจสุดๆ อาจจะผิดพลาดในรายละเอียดเชิงลึกได้
ในมุมมองของการบริหาร ขวัญให้ความสำคัญกับผลลัพธ์ที่ได้มากกว่ากระแสของเทคโนโลยี การจะเลือกใช้เครื่องมืออะไรก็ตาม ต้องตอบคำถามให้ได้ว่า เครื่องมือนี้จะช่วยให้ตัวผลิตภัณฑ์ดีขึ้นอย่างไร? ทีมงานรองรับได้ไหม? และที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อส่งมอบงานให้ลูกค้าไปแล้ว เราจะยังสามารถดูแลแก้ไขมันต่อไปได้หรือเปล่า?
ทีมงานประจำสำคัญกว่าเทคโนโลยีที่กำลังเป็นกระแส
รูปแบบการทำงานแบบ Product Squad ของเรา คือการจัดทีมที่รวมทักษะด้านผลิตภัณฑ์ การออกแบบ และการพัฒนา เข้าไปดูแลงานให้กับลูกค้าแบบเป็นทีมประจำ ทีมงานชุดนี้จะได้เรียนรู้บริบทธุรกิจและระบบของลูกค้าอย่างต่อเนื่อง มันจึงเป็นรูปแบบที่ตอบโจทย์ซอฟต์แวร์ที่ต้องมีการอัปเดตและเปลี่ยนแปลงฟีเจอร์ตามพฤติกรรมผู้ใช้อยู่ตลอดเวลา ดีกว่าการต้องมานั่งประเมินราคาทำฟีเจอร์ใหม่เป็นรายครั้งไปเรื่อยๆ
การตามเทคโนโลยีให้ทันไม่ได้หมายความว่าเราต้องรีบใช้ทุกอย่างก่อนใคร แต่มันหมายถึงการที่เรามีความรู้มากพอที่จะสามารถตัดสินใจเลือกใช้เทคโนโลยีได้อย่างมีเหตุผล สามารถอธิบายข้อดีข้อเสียให้ลูกค้าเข้าใจได้ และกล้ารับผิดชอบต่อสิ่งที่เราสร้างขึ้นแม้หลังจากการเปิดใช้งานไปแล้ว
